Ming-liang Tsai’nin tarzıyla karşılaştırılabilecek bir başkası var mı bilmiyorum. Varsa da aklıma gelmedi. Hayli sıra dışı olan filmlerinde her şeyden biraz var. Sessiz sakin bir anlatımla söylemek istediğini sembollerle, eğretilemelerle, mekân içinde uzun çekimlerle öylesine güzel anlatıyor ki ne diyalog ihtiyacı hissediliyor ne de zamanın nasıl geçtiği. Ayrıca yönetmen; basit, günlük hayata dair sıradan şeyleri hem çok güzel işliyor hem de onlara konuyla ilgili, umulmadık anlamlar atfediyor. Diğer filmlerinde de gördüğüm müzikal unsurlar bunda da mevcut. Bu filmde benim hoşuma gitmeyen tek şey finali oldu. Öylesine güzel kurulmuş yapıya daha iyi bir son yakışırdı, diye düşünüyorum.
0 yorum:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.